kimseler bilmez yüzümdeki tebessüm gözlerimdeki hüznü saklar sadece bilmezler ki bir sevdam vardır benim; Olmayan bilmezler ki olmayan mavi gözleriyle mavi mavi hüzün akıtır yüreğime...
bilmezler ki tükeniyorum her geçen gün Tek yoldaşım gözyaşlarım ve var olmayan sevdam
Aşk mıydı? Hayır kesinlikle değil. Peki ya tutku olabilir mi? Bu soruları kendime sorduğumda tanıdım kendimi. Yazmaya ilk başladığım an anlamalıydım aslında bunun bir tutku olduğunu. Yazmanın tutkusu tanıştırdı beni benimle. Önce harfler tanıştı sonra kelimeler,cümleler kıskandı uzadıkça uzadı,şiirleri getirdi yanında arkadaş. Şimdi görüyorum harflerin,kelimelerin,cümlelerin kahramanları benlerim. . .
